Muzeum Etnograficzne w Zielonej Górze z siedzibą w Ochli wpisało się w krajobraz kulturowy województwa lubuskiego jako placówka prezentująca i popularyzująca kulturę ludową tego terenu.

Jako samodzielna placówka Muzeum Etnograficzne istnieje od 1982 roku, powołane decyzją Wojewody Zielonogórskiego z dnia 31.12.1981 roku. Jednakże początki muzealnictwa etnograficznego o zasięgu wojewódzkim sięgają końca lat pięćdziesiątych. Wraz z zatrudnieniem w Muzeum Okręgowym w Zielonej Górze etnografa rozpoczęły się starania o utworzenie Działu Etnograficznego w tymże Muzeum.

Muzeum Etnograficzne w Zielonej Górze z siedzibą w Ochli to instytucja ściśle związana z przeszłością
i teraźniejszością województwa lubuskiego.

Dział Etnograficzny powołano formalnie w 1960 roku. Od tego czasu zaczęła się systematyczna praca w zakresie gromadzenia, opracowywania i upowszechniania zabytków etnograficznych województwa zielonogórskiego.

Równolegle do pracy Działu Etnograficznego, Konserwator Zabytków w Zielonej Górze podejmował starania o utworzenie skansenu budownictwa ludowego. Na początku lat siedemdziesiątych pozyskano teren w Ochli, gdzie w 1973 roku przeniesiono pierwszy obiekt: Chałupę z Potrzebowa, datowaną na 1675 rok.

W 1976 roku skansen budownictwa ludowego został włączony do Muzeum Ziemi Lubuskiej, a zbiory Działu Etnograficznego przeniesiono do Ochli.

Z połączenia Działu Etnograficznego i Parku Budownictwa Ludowego powstał Zielonogórski Park Etnograficzny jako Oddział Muzeum Ziemi Lubuskiej w Zielonej Górze. Został on udostępniony do zwiedzania w 1977 r. Taki stan rzeczy trwał do końca 1981 roku, to znaczy do dnia powołania Muzeum Etnograficznego w Zielonej Górze z siedzibą w Ochli.

Wyższa forma organizacyjna wymagała wprowadzenia nowej struktury wewnętrznej. Zgodnie z nadanym statutem w Muzeum utworzono następujące działy: Budownictwa Ludowego, Kultury Technicznej, Strojów i Tkanin, Sztuki Ludowej, Oświatowy.
 

Bogatą i ciekawą historię muzeum wyznaczają daty:

1960 rok - powstaje Dział Etnograficzny Muzeum Ziemi Lubuskiej w Zielonej Górze- gromadzone są wówczas zabytki ruchome materialnej kultury ludowej

1971 rok - Urząd Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków zajmuje się badaniem, ochroną
i konserwacją architektury ludowej

1972 rok - Wojewódzki Konserwator Zabytków inicjuje budowę parku budownictwa ludowego w Ochli koło Zielonej Góry

1973 rok - przeniesienie na teren parku pierwszego obiektu - chałupy z Potrzebowa powstałej
w 1675 roku

1976 rok - połączenie Działu Etnograficznego Muzeum Ziemi Lubuskiej w Zielonej Górze
z Zielonogórskim Parkiem Etnograficznym w Ochli

1977 rok - otwarcie Zielonogórskiego Parku Etnograficznego, jako Oddziału Muzeum Ziemi Lubuskiej, udostępnia się wtedy do zwiedzania chałupę z Potrzebowa oraz wielobudynkową zagrodę z Krobielewa z lat: 1803 – 1823). Obiekty i wyposażenie wnętrz reprezentują kulturę regionu zachodniej Wielkopolski.

1982 rok - przekształcenie Zielonogórskiego Parku Etnograficznego w samodzielną placówkę naukowo-badawczą i oświatową o nazwie Muzeum Etnograficzne w Zielonej Górze z siedzibą w Ochli.