Kaziuki 2019

7 kwietnia w godzinach 11.00 -16.00 zapraszamy na “Kaziuki”

Jarmark wiosennych kolorów, kresowych smaków i innych atrakcji. Impreza nawiązuje do tradycji wileńskich odpustów na Świętego Kazimierza Królewicza, kultywowanych również w naszym regionie.
W programie m.in. jarmark rękodzieła i sztuki, tradycyjne jadło (cepeliny, bliny, pierogi, pajda chleba, wyroby wędliniarskie i inne), koncerty, warsztaty wicia palm i zdobienia pisanek wielkanocnych, warsztaty rzeźbiarskie, zabawy dla dzieci, zwiedzanie muzealnych ekspozycji, przejazdy bryczką.

Program szczegółowy:

  • 11.00 – 16.00 strefa dla dzieci (namiot przy kasie biletowej w chacie Rybakówka)
  • 11.00 – 16.00 prezentacja zabytkowej katarynki – Tadeusz Zajdowicz (cały skansen)
  • 11.00 – 16.00 prezentacja ekspozycji stałych i czasowych, ( w obiektach na terenie skansenu)
  • 11.00 – 16.00 gastronomia, jarmark rękodzieła i handlowy, (cały skansen)
  • 11.30 – 15.30 pokazy i warsztaty pisankarskie, warsztaty składania palm (zagroda kamienna za karczmą),
  • 11.30 – 15.30 pokazy i warsztat: pisanki ażurowe, drapane, palmy z bibuły, rzeźba w mydle, kolorowanki dla dzieci (budynek administracyjno-ekspozycyjny Leśniczówka – sala ekspozycyjna)
  • 11.30 – 15.30 przejażdżki bryczką po skansenie, przystanek na drodze przy krzyżu (chata z Potrzebowa)
  • Prezentacje zespołów artystycznych na scenie plenerowej (scena na terenie muzeum):
    11.10 – 11.25 – zespół Kryniczeńka (repertuar poleski)
    11.30 – 11.45 – zespół Szli do wsi (repertuar biesiadny)
    11.50 – 12.25 – Jerzy Garniewicz – muzyczne opowieści o Wilnie
    12.30 – 12.50 – Konkurs dla dzieci i dla każdego, Co wiemy o Kaziukach
    12.55 – 13.30 – Lata 50, lata 60 XX wieku z Kapelą Zielonogórską
    13.35 – 13.50 – Konkurs dla dzieci i dla każdego, Co wiemy o Kaziukach
    13.55 – 14.10 – zespół Jutrzenka (repertuar biesiadny i kresowy)
    14.15 – 14.30 – zespół Sasanka (repertuar biesiadny i kresowy)
    14.35 – 14.50 – Konkurs dla dzieci i dla każdego, Co wiemy o Kaziukach
    14.55 – 15.55 – lata 20, lata 30 XX wieku z Kapelą Bajer

Wstęp na wydarzenie: 8zł/os. (dzieci do 7 roku życia bezpłatnie)

mapka sytuacyjna
previous arrow
next arrow
previous arrownext arrow
Slider

O ZESPOŁACH

Kryniczeńka z Białkowa
To zespół stanowiący integralną część Towarzystwa Miłośników Polesia z Białkowa. Przekazują folklor ziemi poleskiej. Starają się zachować żywą pamięć i wielki szacunek do tradycji obrzędów, obyczajów i kultury „Polesia” gdyż tam sięgają ich korzenie. Stamtąd na ziemie zachodnie przyjechali rodzice i dziadkowie– z Prużan, Pińska, Siechniewicz, Petelewa, Ragaczy, Berezy i innych poleskich miejscowości – dziś na Białaorusi. Głównym repertuarem zespołu śpiewaczego „Kryniczeńka”, są dawne pieśni poleskie. Zespół wykonuje je na rożnych uroczystościach lokalnych i ponadlokalnych. Towarzystwo Miłośników Polesia wraz z zespołem organizuje i bierze udział w różnego rodzaju imprezach, festynach i świętach ludowych, na których oprócz śpiewu promuje poleskie kulinaria, tj.: pierogi, bliny, tołkanice, kołduny, które cieszą się dużym zainteresowaniem wśród uczestników różnych świąt.

Szli do wsi z Budachowa
Zespół jest typowo amatorski, powstał z inicjatywy mieszkanek wsi. W zespole śpiewaczym Szli do wsi śpiewają same kobiety. O zespole mówią że jest “jedyny tego typu w całej gminie (Bytnica) i jeden z niewielu w całym powiecie (krośnieński).” Same układają piosenki, które pod względem muzycznym nawiązują do repertuaru biesiadnego i ludowego. Wiele piosenek dotyczy Budachowa, ale nie tylko. Biorą udział w różnego rodzaju imprezach i świętach ludowych. Często występują na scenie plenerowej w Muzeum Etnograficznym w Zielonej Górze – Ochli.

Jerzy Garniewicz
Na Kaziukach artysta zaprezentuje repertuar z cyklu “Muzyczne podróże po Wilnie”. Jerzy Garniewicz jest solistą Kapeli Wileńskiej, z którą objechał pół świata . Urodził się w Wilnie, po 1945 roku znalazł się w Międzyrzeczu. Maturę zdawał w Poznaniu i rozpoczął studia w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej i Filmowej. Występował w studenckim teatrze Pstrąg gdzie poznał takie znakomitości jak Bogumił Kobiela i Zbigniew Cybulski. W 1962 roku śpiewając piosenkę Jerzego Michotka “Stary cowboy” wygrał przegląd piosenki w Opolu, konsekwencją wygranej były trasy koncertowe po Polsce. W ówczesnym Pałacu Kultury w Poznaniu prowadził “Spotkania z piosenką”. Uczył śpiewać piosenek min. duet Hanna Banaszak i Piotr Żurowski. Gdy skończyły się “Spotkania z piosenką” przez 10 lat występował w kabarecie Tey. Pod koniec lat 80 XX wieku Jerzy Garniewicz zaczął organizować z Ryszardem Liminowiczem imprezy kresowe. Był współzałożycielem restauracji Kresowa w Poznaniu, a potem wraz z żoną założył własną “U Garniewiczów”. Z czasem przeniósł się na wieś, gdzie mieszka i spędza czas jako emeryt. Mimo sędziwego wieku nadal jest czynny artystycznie i koncertuje zarówno jako solista jak i z Kapelą Wileńską. Do Muzeum Etnograficznego w Zielonej Górze z /s w Ochli przyjeżdża na Kaziuki z repertuarem kresowym.

Kapela Zielonogórska
Na Kaziukach Kapela zaprezentuje powojenny repertuar pt.”Szalone lata pięćdziesiąte i sześćdziesiąte”. Kapela Zielonogórska wywodzi się z tzw. kapeli lwowskiej powstałej około 30-tu lat temu, zdobywając pierwsze miejsca i złote puchary w różnego rodzaju przeglądach i festiwalach, występując w Polsce i za granicą. Kapela także od wielu lat występuje na festynach, dożynkach oraz imprezach okolicznościowych. W repertuarze posiada około 600 utworów: piosenek i efektownych utworów instrumentalnych min. lwowskie, wileńskie, bukowieńskie, cygańskie, o winie i winobraniu w Zielonej Górze, oraz oczywiście najbardziej znane biesiadne. Zwykle otwiera Winobranie i korowód w Zielonej Górze, widać i słychać ich na lubuskich winnicach. Swój lokalny patriotyzm wyrażają przez włączenie do repertuaru utworów najlepszych kompozytorów zielonogórskich i licznych piosenek o Zielonej Górze. Kapelę tworzą muzycy zawodowi pracujący w Filharmonii Zielonogórskiej, nauczyciele muzyki z olbrzymim doświadczeniem i obyciem estradowym: ANDRZEJ BRZOZOWSKI skrzypce, PAWEŁ KRASZEWSKI akordeon i HENRYK BANASZAK wokal.

Zespół JUTRZENKA
Zespół pochodzi z Olbrachtowa i powstał w 1995 roku. W repertuarze zespołu znalazły się piosenki biesiadne, kresowe, a także okolicznościowe. Zespół tworzy i gra muzykę folkową już od dwudziestu czterech lat. W ciągu tego czasu wypracował sobie repertuar który zaliczyć można do przejawów folkloru współczesnego. Ma w swoim repertuarze także piosenki własne pisane przez Danutę Duziak. Kierownikiem zespołu jest Krystyna Łozińska, która wraz z członkami zespołu emanuje energią z dobrym, udanym efektem o czym świadczą otrzymane przez nich nagrody i wyróżnienia min. Wolin 1998 – I nagroda, laureaci Przeglądu Piosenki Bałakanie 2005 i 2018, Puchar prezydenta Głogowa w 2006 i wyróżnienie za Jesienne Śpiewanie, Festiwal Piosenki Religijnej Olbrachtów i Festiwal Podajmy Sobie Ręce Lipinki Łużyckie 2007 – dwa I miejsca, Przegląd Piosenek Biesiadnych Grabik 2016 – II miejsce.

Zespół SASANKA

Zespół powstał w 1994 roku pod nazwą Kliszowianie, w 2000 roku zmieniono nazwę na ,,Sasanka”. Zespół pod patronatem Centrum Kultury w Rudnej prowadzony jest przez Pana Jana Turkiewicza. W 2009 roku zespół otrzymał Odznakę honorową ,,Zasłużony dla kultury Polskiej”. Koncertuje corocznie w wielu miejscach w Polsce, bierze udział w licznych przeglądach i konkursach, był współorganizatorem Folkfestiwalu zespołów ludowych w Rudnej. Sasanka występowała w Niemczech na zaproszenie zaprzyjaźnionej gminy Oybin. Otrzymuje nagrody i wyroznienia min. w 2012 roku zespół otrzymał wyróżnienie w konkursie kolęd ,,Lubińskie Betlejem” w Lubinie, rok później zajął trzecie miejsce w konkursie organizowanym przez Dolnośląski Ośrodek Doradztwa Rolniczego w Piotrowicach, w 2016 roku wyróżnienie w Konkursie Piosenki Cygańskiej w Górze a w 2017 roku zajął trzecie miejsce na Konkursie Piosenki Lwowskiej i Wileńskiej także w Górze. Zespół nagrał dwie płyty, obecnie przygotowuje się do wyjazdu do Czeskiej Pragi na 
międzynarodowy festiwal zespołów ludowych. Repertuar zespołu był i jest różnorodny, śpiewa pieśni lwowskie, dożynkowe, cygańskie, biesiadne oraz kolędy.

Kapela Bajer z Nowej Soli
Na Kaziukach Kapela zagra i zaśpiewa repertuar okresu międzywojennego XX wieku pt. “Lata dwudzieste, lata trzydzieste”. Kapela rozrywkowa ”Bajer” prezentuje folkowo – kabaretowy styl. Piosenki własnego autorstwa i nie tylko, tworzą oryginalny charakter własnego regionu. Kapela w swoim repertuarze wykonuje także znane przeboje polskiej estrady, niezapomniane melodie, hity biesiadne i piosenki ludowe. Również grają światowe przeboje z polskimi tekstami. Kapela występuje w dwóch formach instrumentalnych. Na Kaziukach Kapela zaprezentuje się z akordeonem, banjo,”bajer skrzynią”, gitarą basową. Atutem zespołu jest wokaliza czterogłosowa.

Zajdowicz Tadeusz
Pan Tadeusz od 2002 roku działa jako kataryniarz, z zawodu jest cukiernikiem, pochodzi z Leszna. Gra na instrumencie liczącym już 113 lat, była to katarynka jego dziadka. Z rodzinnym instrumentem podróżuje po całej Polsce. Na katarynce wygrywa polki, mazurki, marsze i walce. Tadeusz Zajdowicz jest pasjonatem, który wyczarowuje ze swojego instrumentu klimat minionych lat. Swoją obecnością bezpośrednio nawiązuje do tradycji jarmarków i zabaw naszych pradziadków.

Pokazy i warsztaty w Leśniczówce (budynek administracyjny):

Czupryna Maria i Lubieniecka Zofia (członkini Lubuskiego Stowarzyszenia Twórców Rękodzieła Ludowego i Artystycznego) – pokażą i nauczą jak układać palmy i bukiety z kwiatów wykonanych, jak zrobić kwiaty z bibuły
Agnieszka Tomczak – członkini Lubuskiego Stowarzyszenia Twórców Rękodzieła Ludowego i Artystycznego pokaże technikę wiertniczą, ażurową. Tę technikę najlepiej zastosować na jajach strusich i gęsich. Trzeba zaopatrzyć się w miniszlifierkę i odpowiednie wiertła pokryte proszkiem diamentowym. Zaczynamy od rozrysowania wzoru na wydmuszce. Następnie przystępujemy do wiercenia otworów. Po ich wywierceniu można przystąpić do malowania i konturowania. (pokazy)
Hanna Najdowska – członkini Lubuskiego Stowarzyszenia Twórców Rękodzieła Ludowego i Artystycznego, rzeźbiarka z zamiłowania, z zawodu lekarz zaprasza na warsztaty rzeźbiarskie w mydle. Tym razem tematem rzeźb będą znane powszechnie akcesoria wielkanocne jak zajączki, kurczaczki czy pisanki. Każdy może spróbować wyrzeźbić sobie coś ciekawego pod fachowym okiem rzeźbiarki.

Sylwia Gromacka – Staśko – pokaże technikę rytowniczą. Ta technika zwana także rysowanką, skrobanką, wydrapywanką znana była na Śląsku (na Śląsku Opolskimtak zdobione jaja gwarowo nazywane są kroszonkami) i południowo – zachodniej części Słowiańszczyzny. Na ufarbowanym na jeden kolor jajku, ( tzw. mocny, intensywny, ciemny), ostrym narzędziem np. żyletką, nożykiem, szpilką, skalpelem wyskrobuje się wzory. Tę technikę najlepiej stosować na ugotowanym na twardo jajku. Najczęściej spotykane kompozycje składają się z motywów kwiatowych i roślinnych w ogóle. Ostatnio coraz częściej autorzy pisanek stosują wzory także geometryczne lub zupełnie abstrakcyjne kompozycje, traktując skorupkę jajka jak materiał artystyczny.

Jan Prokop pokazuje malowanie przeróżnych wzorów na pisankach

Pokazy, warsztaty  w oborze z Chotkowa i Długiego ( Zagroda kamienna):

Pracownicy Muzeum pokażą i nauczą ozdabiania jaj tradycyjną techniką batikową.

Technika batikowa stosowano ją niemal na całym obszarze zamieszkałym przez Słowian (wschodnim, zachodnim i południowym). Ozdoby rysuje się woskiem na bezbarwnej powierzchni jajka specjalnym „pisakiem” czyli patyczkiem z osadzonym na końcu miniaturowym lejkiem ( może to być metalowa końcówka sznurowadła) lub szpilką zakończoną metalową główką. Następnie tak pisane jaja wkłada się do letniego lub chłodnego barwnika. Aby wykonać wzór wielobarwny, czynność pisania ornamentów powtarza się tak długo jak wiele kolorów chcemy mieć. Pamiętać trzeba tylko o zasadzie według, której stosuje się kolory – od najjaśniejszego do najciemniejszego. Wosk odtapia się na końcu i pisankę trzeba lekko natłuścić np. skórką słoniny, by uzyskać żywe kolory.

Janina Wolańska – członkini Lubuskiego Stowarzyszenia Twórców Rękodzieła Ludowego i Artystycznego pokaże i nauczy tradycyjnego układania palm wileńskich oraz Stanisława Kamińska – Zachorska, córka przesiedleńczyni z Wileńszczyzny pokaże plecenie palm, które nauczyła ją mama.

Palma wielkanocna jest tradycyjnym symbolem Niedzieli Palmowej. Tradycyjne palmy wielkanocne przygotowuje się głównie z gałązek wierzby, ale także używano gałązek malin i porzeczek. Składano je z różnych roślin, można było tam znaleźć min. bukszpan, barwinek, borówkę, cis, widłak. W zależności od regionu, palmy różnią się wyglądem i techniką wykonania. Palma wileńska, najbardziej zdobna i barwna składana jest zwykle z suszonych kwiatów, mchów, traw i zbóż. Zawojowała Polskę już w latach dwudziestych XX wieku, znalazła licznych naśladowców w różnych regionach kraju. Jest najbardziej popularnym i rozpoznawalnym wytworem obrzędowej sztuki ludowej. Umiejętność wykonywania tych palm przywieźli na Ziemie Zachodnie polscy osadnicy, przesiedleńcy z Wileńszczyzny. Wielobarwne palmy zostały szybko zaakceptowane przez nowych mieszkańców i w krótkim czasie, umiejętność ich wykonywania posiadło wielu mieszkańców tych ziem.

Ponadto w “zagrodzie kamiennej” zorganizowano niezwykle ciekawe wystawy. W oborze z Chotkowa zapraszamy na wystawę “Niezależny świat kolorami opisany” (na piętrze). Natomiast w oborze z Długiego można oglądać wspaniałe stroje i tkaniny ludowe. Stodoła z Siecieborzyc zaprasza wszystkich zainteresowanych do oglądania ważnych wydarzeń historycznych wieku XX i drogi krzyżowej w płaskorzeźbach Jana Papiny.

Koordynatorem wydarzenia jest Starszy Kustosz Barbara Rybińska